Dialectavond

Afgelopen maandagavond was het tijdens de Dialectavond weer tijd om de Skriefpries bekend te maken. Dit jaar was er geen thema, dit jaar had de beoordeling niet vooraf plaatsgevonden. Dat leverde weer eens heel ander soort en gevarieerde verhalen op. Gezellige verhalen, deels herkenbaar als je de vijftig jaar gepasseerd bent met een verhaal over Zomar wat herringerings ut mien jeugdjoar of Vrogger en nou. Vlieg’n, De neeje schoen van Hannuk of Dree vlietige boerndochters namen het publiek mee in de fantasie van de schrijvers.
Nadat de verhalen voorgelezen waren, werd het publiek gevraagd om hun voorkeur aan te kruisen en daaruit bleek de hoogste waardering voor het verhaal over Dree vlietege boerndochters.
Daarna mochten de bezoekers vijf en twintig woorden uit het dialect vertalen naar het Nederlands. Zoals bijvoorbeeld Kerkespraoke, etende terige, anbeuten, woorden die in de huidige tijd steeds minder gebruikt worden. Gaan we toch meer over haar het Nederlands? Het leverde in elk geval een gezellige discussie op. Dat werd nog eens versterkt met de dia’s Kiek ies um oe hen. Details uit beelden die we bijvoorbeeld op de Streek kunnen zien, maar waarbij we toch minder op de details letten dan we ons bewust zijn. Een geslaagde en ‘leerzame’ avond, voor herhaling vatbaar.